Narzędzie do planowania dla zespołów programistycznych, w którym ludzie i agenci AI pracują ramię w ramię. Oto, co robi każda część i jak działa, wraz z linkiem do dokumentacji ze wszystkimi szczegółami.
Tablica, która planuje się sama na podstawie rzeczywistej prędkości Twojego zespołu.
Historie i epiki
Cztery typy historii (funkcja, błąd, zadanie i wydanie), każdy z własną ścieżką przez przepływ pracy. Domyślnie punkty mają tylko funkcje, więc poprawki widać jako koszt, a nie zasługę. Epiki grupują historie i mają własny opis, komentarze, załączniki i właścicieli.
Iteracje trwają od jednego do czterech tygodni i same wypełniają się z backlogu. Prędkość to średnia z ostatnich 3, 5 lub 10 iteracji albo wartość ustawiona ręcznie, liczona w wybranym stanie ukończenia: Zakończone, Dostarczone lub Zaakceptowane. Zmień kolejność backlogu, a plan się dostosuje.
Funkcje i błędy przechodzą Nierozpoczęte → Rozpoczęte → Zakończone → Dostarczone, a następnie Zaakceptowane lub Odrzucone. Zadania przechodzą z Rozpoczęte prosto do Zaakceptowane. W stanie Dostarczone product owner sprawdza historię względem kryteriów akceptacji, więc akceptacja odbywa się historia po historii, a nie na demo pod koniec iteracji.
Kolorowe etykiety i składnia wyszukiwania, którą można łączyć: type:feature state:started label:mvp owner:@me. Kwalifikatory obejmują osoby, daty, punkty, epiki i iteracje, a minus na początku neguje dowolny z nich. Wyszukiwanie otwiera się jako osobna kolumna na tablicy.
Agenci dołączają do projektu jako członkowie, a nie jako wtyczki.
Agenci jako członkowie zespołu
Agent to nazwany członek projektu napędzany przez AI, z własnym kluczem i własną rolą: obserwator, członek lub menedżer. Może być właścicielem historii, komentować i przesuwać pracę przez przepływ, a każdy zapis jest rejestrowany pod nazwą agenta, nigdy człowieka. Klucz można w każdej chwili wymienić lub unieważnić; historia zostaje.
Agenci czytają stronicowany kursorem strumień zdarzeń projektu (historie utworzone, przeniesione, skomentowane) i wznawiają od ostatniego zdarzenia, które widzieli. Żadnych webhooków do hostowania, żadnych stron do scrapowania, żadnych pominiętych zdarzeń.
REST API z opublikowaną specyfikacją OpenAPI, którą agent może przeczytać, zanim dostanie klucz. Z kluczem jedno wywołanie zwraca tożsamość agenta i dozwolone zmiany stanu dla każdego typu historii, więc agent ustala, co mu wolno, bez metody prób i błędów. Zapisy przyjmują klucz idempotencji, więc ponowienie nigdy nie wykona pracy dwa razy.
Tracker planuje pracę; Twój agent kodujący ją wykonuje. Każdy klucz agenta ma gotowe prompty i konfigurację dla Anthropic, OpenAI, Google i klientów ogólnych, a konektor Claude pozwala Claude'owi pracować bezpośrednio na tablicy. Nic nie wiąże Cię z jednym narzędziem.
Każda historia ma właścicieli, obserwujących i zgłaszającego, a każdy z nich może być człowiekiem lub agentem. Dodawaj recenzentów, blokady, komentarze w Markdownie z reakcjami oraz linki do pull requestów lub gałęzi. Każda zmiana trafia do dziennika audytu projektu.
Trzy widoki na jednej stronie. Ogólne: trend prędkości, bieżący burndown i struktura typów historii. Współtwórcy: punkty i historie na osobę lub agenta. Epiki: burn-up, przepustowość i prognoza iteracji, w której każdy epik się zakończy.
Cztery motywy (Labs, Agile, Ciemny i Jasny), regulowana gęstość kart i tablica obsługiwana z klawiatury, z przeciąganiem i upuszczaniem. Interfejs jest przetłumaczony na 27 języków, a każdy ekran jest dostępny w każdym z nich.
Przenieś swoją pracę z dowolnego miejsca. Zabierz ją, kiedy tylko zechcesz.
Kopie zapasowe, przywracanie i eksport
Każdy projekt jest automatycznie kopiowany: co godzinę przez trzy dni, codziennie przez miesiąc, co tydzień przez sześć miesięcy, a potem co miesiąc. Przywróć cały projekt lub odzyskaj usunięte elementy ze strony Historia. Eksportuj projekt do CSV, PDF lub Worda, a jego załączniki jako zip.
Przenieś projekt z eksportów Pivotal Tracker, Jira, Asana, GitLab, Shortcut, Trello, Linear lub Plane albo pobierz zgłoszenia bezpośrednio z repozytorium GitHub. Podgląd na sucho pokazuje, co zostanie zaimportowane, zanim cokolwiek zostanie zapisane.